Pembantu rumah saya orang Jawa. Tahulah orang Jawa ni terlalu amat banyak petua dan pantang larangnya. Baru-baru ini bibik sakit pinggang. Berhari-hari. Walau sudah dibawa ke doktor, doktor bagi injection pun masih sakit pinggang. Dia pula jenis tak suka minum air, buang air pun seminggu sekali. Paksa minum air cakap dia minum keluar balik. Kemudian, buah jarang makan walau di dapur tu macam-macam buah. Kata dia, tak sedaplah. Itulah inilah. Dia suka makan kerang, udang, daging. Apa tak mendapat penyakit.
Sekarang saya paksa dia berjogging setiap petang ikut saya. Saya yang biasanya berjalan pada waktu pagi tukar jadual, sebab mahu dia bersama dengan saya berjalan dan berjogging.
Semalam masa balik dari jogging. Ada kucing mengiau depan rumah.
"Umi menurut orang Jawa, kalau kucing mengiau depan rumah. Rumah kita ada orang sakit. Sakit berpanjangan"
Bibik berkata begitu mesti merujuk diri dialah tu.
"Huh! Kucing bunyi macam tu kucing mengawanlah bik. Saya pelihara kucing bertahun-tahun saya tahulah bik."
"Iye ke umi. Tapi orang Jawa cakap, kucing berbunyi depan rumah seekor, ada orang sakit.."
"Kamu nampak dia seekor, sekejap lagi muncullah kucing betina dari mana datang. Percaya sangat dengan benda-benda karut. Kucing tu tengah miang!.."
Tanpa mempedulikan bibik saya masuk ke dalam rumah untuk masak makan malam. Selepas masak, bersolat maghrib saya naik ke atas. Tidak lama kemudian bibik ketuk bilik saya dan ketawa-ketawa menunjukkan telefonnya pada saya. Rupanya.
-
-
-
-
-
-
Kata bibik, ahahlah umi, umi betul..ha ha ha..bibik tak ada kerja sungguh! Mengendapkan kucing tengah berasmara dana. Saya tahu dia tak sedap hati kot dan lega bila nampak kucing tu begini..ha ha..aduh..18SX


